حالا که علوم پایه رو گذروندی باید اقرار کنم که: متاسفانه یا خوشبختانه درسایی که توی علوم پایه خوندی به نحوی تدریس شدن که ارتباط خیلی کمی با بالین (اصطلاحا بش میگیم کلینیک) دارن. نکته منفیش اینجاست که احساس میکنی عمرت هدر رفته توی ۵ ترم گذشت.
اما نکته مثبت اینجاست که میتونی تنبلی های گذشته رو فراموش کنی و از الان با قدرت شروع کنی واسه تبدیل شدن به یه پزشک خوب! بدون اینکه از بقیه عقب باشی.

به طور کلی پزشکی به ۲ دوره علوم پایه و بالینی تقسیم میشه. یعنی هرچیزی که الان میخونی تا آخر عمر طبابت هم باهاش درگیری و میخونیش. شاید چیزی که امروز میخونی سوال رزیدنتی ۷ سال دیگه ی خودت باشه یا ۳۰ سال دیگه مریضش رو ببینی.

این مساله چندتا نکته داره:

۱- ازین به بعد درسا شیرینن. همون چیزی هستن که بخاطرشون جوونیتو گذاشتی پای کنکور و درس.

۲- تمرکز روی درسا باید بیشتر باشه. بجز نمره، یادگیری هم مهمه.

۳- حجم مباحث فوق العاده زیاده و همه ش هم مهمه. حجم مطالب یه کورس یه ماهه رو توی ۳ ماه هم نمیشه خوند.

۴- بخاطر مطالبی که نمیرسی بخونی استرس نگیر. اگه واقعا دنبال یادگیری باشی این مطالب بازم تکرار و تکرار میشن. توی استاجری، توی بخشای دیگه، فرجه پره، توی اینترنی و…
پس پیش به سوی پزشک خوب شدن!

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *