به محض تموم شدن دوره‌ی فیزیوپاتولوژی، دوره‌ی استاژری یا استیودنتی شروع میشه و این سؤال مهم پیش میاد که حالا شروع استاژری با کدوم بخش باشه و چه جوری ادامه بدم؟ چه معیارایی واسه انتخاب ترتیب بخشا مهمه؟ توی این مطلب سعی می‌کنیم این معیارا رو بررسی کنیم و به یه نتیجه‌ی نسبی برسیم!

بخشی که در شروع استاژری می‌گذرونیم

دانشجوها اغلب اصرار دارن که استاجری رو با داخلی شروع کنن چون که توی دوره‌ی فیزیوپاتولوژی مباحث تئوری داخلی رو خوندن و باهاش آشنایی دارن. میگن تا یادمون نرفته بریم داخلی!

واقعیت اینه که شروع استاژری با داخلی تنها به این دلیل منطقی نیست؛ چون همین الآن هم خیلی از درسای تئوری داخلی رو حدود یک سال پیش گذروندی و نیمه‌عمر درسا هم دو روزه! پس فاصله‌ی یک ساله بشه ۱۸ ماه خیلی هم تفاوت خاصی نداره! یادت باشه در نهایت همه همه‌ی بخشا رو می‌گذرونن. دیر و زود داره ولی سوخت و سوز نداره!

مزایای شروع استاژری با داخلی

مطمئناً شروع استاژری با داخلی مزایای زیاد و بیشتری نسبت به بقیه‌ی بخشا داره! مثل اینا:

جدی‌ترین بخشیه که توی استاژری می‌گذرونی. هم از نظر حجم علمی / هم تعداد راند و درمانگاه و آموزشی بودن و اینا.
بخشی از اطلاعاتش بعداً توی سایر بخشا به دردت می‌خوره. مثلاً توی داخلی خون‌ریزی گوارشی یا IBD می‌خونی. بعداً توی اطفال دوباره IBD‌ داری یا توی بخش جراحی با مریض خون‌ریزی گوارشی روبرو میشی.
حجمش زیاده و خودش یه ترم طول می‌کشه. قورباغه‌ی گنده رو اول از همه قورت میدی.
بالاخره قبلاً تئوریشو پاس کردی و یه چیزایی ازش یادت مونده.

 مواردی هست که از خود بخش مهم‌تره و باید حتماً حواسمون بهش باشه: دوستا!

مهم‌ترین تفاوت دوره‌ی استاژری با قبلش اینه که گروه‌بندی میشیم و عملاً کلاس دچار فروپاشی میشه و به یک‌سری گروه تقسیم میشه. یعنی باید انتخاب کنیم که می‌خوایم با چه آدمایی هم‌گروه باشیم و با چه آدمایی نباشیم! نکته‌ی اساسی اینجاست که توی استاژری قرار نیست مثل قبل بریم سر کلاسای مونولوگ استاد و تموم شد بریم خونه و بنابراین بگیم گروه خیلی هم مهم نیست. اینجا همه چی به گروه مرتبطه:
با هم مریضا رو تقسیم می‌کنین و شرح حال می‌گیرین

توی درمونگاه با هم مریض می‌بینین/ با هم راند می‌رین / اتاق عمل میرین / کشیک میدین / با هم می‌پیچونین! و….

تفاوت گروه هماهنگ و ناهماهنگ با ۲ مثال

گروه هماهنگ: امروز یه نفر غایبه! بقیه‌ی اعضای گروه مریضاشو کاور می‌کنن و معرفی می‌کنن که کسی نفهمه نیست. حتی اگه استاد بپرسه چرا یکیتون کمه؟ یجوری جمعش می‌کنن! در نهایت هم کل گروه به عنوان یه گروه منظم با نمره‌ی بالا و خاطره‌ی خوب از این بخش میرن.

گروه ناهماهنگ: امروز یه نفر غایبه! هیچ کس هیچ کمکی بهش نمی‌کنه و کاراش می‌مونه. تازه سوتی‌ها و کم‌کاری خودشون رو هم می‌ندازن گردن فرد غایب! حتی اگه کاری نباشه و استاد نفهمه که یه نفر نیست، بقیه‌ی اعضای خودشیرین به گوش استاد می‌رسونن که یکیمون نیست! در نهایت هم کل گروه به عنوان یه گروه بی‌نظم با نمره‌ی کم و خاطره‌ی بد از این بخش میرن!
پس یادت باشه رفیق رو توی سفر نباید شناخت. توی بخش و کشیک می‌شناسی!

فاصله در استاژری

گاهی بخشا توی بیمارستانای متفاوتی ارائه میشه. مثلاً دانشگاه تهران درس می‌خونی، خونه‌تون توی گیشاست و اگه با جراحی شروع کنی می‌تونی جراحی و داخلی رو بری بیمارستان شریعتی! خیلی به صرفه‌ست نسبت به رفتن تا سینا. نه؟!

 زمان در استاژری

این که بخش رو توی چه فصلی بری هم گاهی مهم میشه. مثلاً جراحی ساعت ۶ و نیم صبح شروع میشه و باید ساعت ۵ و نیم بیدار شی بخاطرش. قاعدتاً اگه زمستون بری جراحی باید نصف شب بیدار شی! یا اطفال توی پاییز فوق‌العاده شلوغ‌تر از تابستونه!

سایر موارد در استاژری

بودن توی طرح ترافیک، فضای فیزیکی بیمارستان، بودن استاد یا رزیدنت آشنا یا همسر، نامزد، کراش توی بیمارستان، و هر چیز دیگه‌ای ممکنه واسه یه شخص خاص مهم باشه و بر اساس اون بیمارستان و بخشش رو انتخاب کنه!

جمع‌بندی:

تجربه نشون داده گروه خوب مهم‌ترین عامل مؤثر بر کیفیت آموزشی و لذت از دوره‌ی استاجریه. اگه بخوای یه انگیزه رو انتخاب کنی؛ جایی برو که دوستات میرن! ولی اگه قرار باشه بدون توجه به معیارای دیگه، فقط به خود بخش فکر کنیم بهترین بخش داخلیه!

درباره کیمیا آریان

یک عدد دانشجوی پزشکی میکس شده با بازیگری، تحقیقات و اندکی نویسندگی

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *