بعضی از دانشگاه ها سمیو عملی رو در طول ترم برگزار می کنند و قراره از الان مواجهه مستقیم با بیمار داشته باشیم، از طرفی خیلیامون نمیدونیم که وقتی میریم بالا سر بیمار، چجوری باید برخورد کنیم!

یک سری نکات راجع به نحوه‌ی برخورد با بیمار هست که بهتره از الآن بدونی.

خودت میتونی شرایط خودت رو آروم کنی!

اولین اصل اینه که محیط معاینه و شرح حال گیری آروم باشه. میدونم، توی بیمارستان شرایط ایده آل نیست اما خودت باید شرایط نسبتا آرومی رو در شروع شرح حال گیری ایجاد کنی.

وقتی سوال می پرسی، به صحبت های بیمار واکنش نشون بده. بگذار حس کنه که تک تک اطلاعاتی که میده رو دریافت می‌کنی. واکنش میتونه گفتن “خب” باشه یا حرکت سر یا…

امید دادن به بیمار!

بین امید و وعده ی کاذب مرز باریکیه که باید حواست باشه.
اگه به بیمار بگیم تلاشمونو میکنیم که دردتونو کمتر کنیم خیالتون راحت اسمش میشه امید دادن اما اگه بگیم از روز اول هم بهتر میشین یا قول میدیم خوب بشین میشه وعده الکی.

اگه پرسید خوب میشم چی میگیم؟

جلوی مریض جای اظهار فضل ما نیست! پس اگه نکته ی درمانی ای از رفرنس یادت میاد به مریض نگو. به مقام بالاتر بگو اگه لازم باشه لحاظ میکنن.
مورد داشتیم به مریض گفته از لحاظ علمی ماری جوانا در درمان گلوکوم موثره! حرفش علمی بوده ولی خب…

مواظب احساساتت باش

بعضی وقتا چیزهایی تو بیمارستان می بینی که واقعا دردناکه. مواظب احساساتت جلوی مریض باش.البته بعضی چیزایی که میگن هم وااااقعا خنده داره. کنترل کن خودتو خلاصه!

زبان صحبت با بیمار

واسه ی اینکه به بیمار نشون بدی خفنی نیاز نیست که حتما اصطلاحات علمی رو جلوش به کار ببری. زبان صحبت با بیمار باید ساده باشه. بفهمه چی میگی خلاصه.

درباره کیمیا آریان

یک عدد دانشجوی پزشکی میکس شده با بازیگری، تحقیقات و اندکی نویسندگی

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *